کشف و نصب اجباری حجاب!
 
 

به گفته رییس پلیس تهران با شروع فصل گرما، نیروهای گشت ارشاد با قوای مضاعف وارد صحنه خواهند شد. ارشادِ افراد توسط نیروهای ویژه هر ساله با تذکرهتحقیر آمیز ، توهین ها و ایجاد فشارهای روانی به صحنه رویارویی نسل جوان با پلیسی بدل می شود که  در ذات، قرار بوده پیام آور امنیت و آرامش باشد. در شبکه های اجتماعی و یوتیوب هر ماه تصاویر تکان دهنده ای از برخود خشونت بار پلیس اخلاقی با دختران و زنان به اشتراک گذاشته می شود. بانوانی که از نظر حاکمیت درک درستی از مفهوم پوشش اسلامی ندارند و می بایست به هر وسیله که شده آنها را به راه "عفت" و "پاکدامنی" بازگرداند.
در میان این هیاهو تاسیس صفحه ای بنام "آزادی های یواشکی" در فیسبوک نه تنها نام ایران، بلکه این بار نام بانوان ایران را به تیتر بسیاری از خبرگزاری های مطرح جهان تبدیل کرد. تصاویر بی شماری از دختران و زنان ایرانی که روسری را به مانند بالی برای پرواز بر بالای سر خود به پرواز درآورده اند و با برداشتن روسری ها در کنار تابلوهای شعائر اسلامی به نوعی اعتراض خود را به این جبر حکومتی نشان داده اند. این حرکت به یکباره تبدیل به فریاد سرکوب شده هزاران زنی شد که سال ها از ناظم مدرسه تا حراست دانشگاه و پلیس گشت ارشاد برای تحمیل پوشش اجباری او را تحقیر کرده بود.

این اولین بار نیست که حرکت سایبری در جهت اعتراض به پوشش اجباری شکل می گیرد. پیش از این نیز گروه دانشجویان و دانش آموختگان لیبرال ایران در سال 2012 با راه اندازی کمپین "نه به حجاب اجباری" و با شرکت فعالان سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و روزنامه نگاران نارضایتی خود را از وضع موجود اعلام کرده بودند.
اما اینبار این صفحه توسط مسیح علینژاد روزنامه نگار ساکن لندن راه اندازی شده که خود از خانواده ای مذهبی و متعصب می آید که حتی در حضور پدر ناچار به حفظ حجاب بوده است. این حرکت در مدت زمان اندکی به یک جنبش برابری خواهی بارز تبدیل شد و راه خود را به صدر اخبار و نشریات بین المللی باز کرد.
در همین زمان با بالاگرفتن محبوبیت این صفحه و سرازیر شدن عکس های مخاطبین، سیل حملات محافظه کاران و افراطیون داخلی هم آغاز شد و دامنه اعتراضات نه تنها به صفحه مذکور ختم نشد بلکه به شدیدتر شدن اقدامات گشت های ارشاد و شدت گرفتن برخوردها در دانشگاه ها منتهی شد. در ادامه ماجرا بسیجیان دانشگاه تهران در اقدامی هماهنگ در مقابل درب های اصلی دانشگاه تجمع کردند و با اعلام اینکه بد حجابان سبب اشاعه فحشا در محیط علم و ایمان هستند و مانع پیشرفت و کسب علم، راساً اقدام به ممانعت از ورود دانشجویان "بد حجاب" به داخل دانشگاه کردند.
اما پرسشی که همواره در مقابل افراطیون مطرح است این است که، چرا در کشورهای توسعه یافته که حجاب دغدغه روز و شب افراد نیست، تولید علم روندی صعودی دارد و کیفیت زندگی با پیشرفت های چشمگیر، همواره روبه ترقی است؟ یا اینکه چرا در کشور های غیر مسلمان نه تنها پایه های اخلاق روبه تزلزل نیست بلکه بطور مثال می توان شاهد گرایش روز افزون جوانان مسیحی در زمینه های گوناگون  به اخلاقیات بود؟ گویا افراطیون خودسر این موضع را در نظر نمی گیرند که ممکن است دلیل بدبینی آنان به افراد بدحجاب نه از بی بندوباری بدحجابان بلکه از نگاه جنسی و فاقدکنترل آنها به زنان باشد. چراکه در جوامع غربی سال هاست الگوی پوشش آزاد بدون آن خطری که در بلیوردهای تبلیغاتی شهرهای ایران، از مخاطرات بد حجابی آمده ادامه دارد و حتی زنان به شهادت نظراتشان در صفحه "آزادی های  یواشکی" زمانیکه در سفرهای خارج از کشور بوده اند احساس امنیت بیشتری را در مقایسه با ایران تجربه کرده اند!
در نهایت وثوق بانوان ایران به این صفحه، دلیلی قابل اتکا بر این ادعاست که زنان،  اینک به نقطه ای رسیده اند که پوشش اجباری را نه تنها مصونیت نمی داند بلکه آن را بیشتر محدودیتی در جهت امنیت و آسایش فردی تلقی میکنند. دوام و دامنه دار بودن چنین جنبش هایی می تواند تضمینی باشد که زنان ایران نیز در آینده با کسب حق انتخاب پوشش، مانند کشورهای اسلامی با پوشش آزاد بتوانند شخصاً برای نحوه حجاب خود تصمیم بگیرند. اینک جنبش آزادی خواهی و برابری طلبی زنان ایران جنبشی نوپا اما شناخته شده است و به نظر می رسد مصمم است رسم تعیین تکلیف برای پوشش را براندازد، چه کشف حجاب اجباری و چه نصب حجاب اجباری.  

 
 
879 مرتبه مشاهده شده
 

نظرات کاربران

ارسال نظر